معرفی هوش مصنوعی با تاریخچه‌ای باستانی +کاربرد‌ها و پیش بینی‌هایی درباره آینده آن

معرفی هوش مصنوعی با تاریخچه‌ای باستانی +کاربرد‌ها و پیش بینی‌هایی درباره آینده آن

هوش مصنوعی؛ واژه‌ای ناشناخته در بین مردم امروز نیست و به جرات می‌توان گفت؛ هر کسی در حد خود با این واژه آشنایی دارد و یا در ذهنش از این کلمه مدلی را برای خود ساخته است. اما نکته جالب قضیه این است که بسیاری فکر می‌کنند هوش مصنوعی موضوعی کاملا جدید است و تابحال به آن پرداخته نشده است، اما غافل از آنکه از گذشته‌های دور افراد در زمینه هوش مصنوعی تجربیاتی شگرف را بر جای گذاشته اند و امروزه شاید این موضوع کمی حرفه ای‌تر مطرح می‌شود و جدیدتر به نظر می‌آید.

معرفی هوش مصنوعی

هوش مصنوعی، هوش صناعی یا هوش ماشینی (Artificial Intelligence) به هوشی که یک ماشین در شرایط مختلف از خود نشان می‌دهد، گفته می‌شود. به عبارت دیگر هوش مصنوعی به سیستم‌هایی گفته می‌شود که می‌توانند واکنش‌هایی مشابه رفتار‌های هوشمند انسانی از جمله درک شرایط پیچیده، شبیه‌سازی فرایند‌های تفکری و شیوه‌های استدلالی انسانی و پاسخ موفق به آنها، یادگیری و توانایی کسب دانش و استدلال برای حل مسایل را داشته باشند. بیشتر نوشته‌ها و مقاله‌های مربوط به هوش مصنوعی، آن را به عنوان «دانش شناخت و طراحی عامل‌های هوشمند» تعریف کرده‌اند.

هوش مصنوعی را باید عرصهٔ پهناور تلاقی و ملاقات بسیاری از دانش‌ها، علوم، و فنون قدیم و جدید دانست. ریشه‌ها و ایده‌های اصلی آن را باید در فلسفه، زبان‌شناسی، ریاضیات، روان‌شناسی، عصب‌شناسی، فیزیولوژی، تئوری کنترل، احتمالات و بهینه‌سازی جستجو کرد و کاربرد‌های گوناگون و فراوانی در علوم رایانه، علوم مهندسی، علوم زیست‌شناسی و پزشکی، علوم اجتماعی و بسیاری از علوم دیگر دارد.

از زبان‌های برنامه‌نویسی هوش مصنوعی می‌توان به لیسپ، پرولوگ، کلیپس و ویپی اکسپرت اشاره کرد.

یک «عامل هوشمند» سیستمی است که با شناخت محیط اطراف خود، شانس موفقیت خود را پس از تحلیل و بررسی افزایش می‌دهد. جان مکارتی که واژه هوش مصنوعی را در سال ۱۹۵۶ استفاده نمود، آن را «دانش و مهندسی ساخت ماشین‌های هوشمند» تعریف کرده‌است.

هوش مصنوعی در علم پزشکی امروزه به دلیل گسترش دانش و پیچیده‌تر شدن فرایند تصمیم‌گیری، استفاده از سیستم‌های اطلاعاتی به خصوص سیستم‌های هوش مصنوعی در تصمیم‌گیری، اهمیت بیشتری یافته‌است. هوش مصنوعی گسترش دانش در حوزهٔ پزشکی و پیچیدگی تصمیمات مرتبط با تشخیص و درمان – به عبارتی حیات انسان – توجه متخصصین را به استفاده از سیستم‌های پشتیبان تصمیم‌گیری در امور پزشکی جلب نموده‌است. به همین دلیل، استفاده از انواع مختلف سیستم‌های هوشمند در پزشکی رو به افزایش است، به گونه‌ای که امروزه تأثیر انواع سیستم‌های هوشمند در پزشکی مورد مطالعه قرار گرفته‌است.

تاریخچه هوش مصنوعی

تاریخ هوش مصنوعی از دوران باستان با افسانه‌ها، داستان‌ها و شایعاتی در مورد موجوداتی مصنوعی دارای هوش یا آگاهی که به وسیله استاد سازنده به آن‌ها بخشیده‌است، آغاز می‌گردد. پاملا مک کورداک، نویسنده انگلیسی در این باره چنین می‌نویسد که هوش مصنوعی «با آرزویی کهن برای جعل خدایان» آغاز شد.


دانه‌های هوش مصنوعی مدرن توسط فیلسوفان کلاسیک کاشته شد که تلاش می‌کردند تا فرایند اندیشیدن انسان را با دستکاری مکانیکی سمبول‌ها توصیف کنند. این کار با اختراع رایانه‌های دیجیتال قابل برنامه‌ریزی در دهه ۱۹۴۰ به اوج خود رسید، یعنی ماشینی که بر پایه ماهیت انتزاعی استدلال ریاضی ساخته شده بود. این وسیله و ایده‌های پشت آن تنی چند از دانشمندان را بر آن داشت تا به صورت جدی امکان ساخت یک مغز الکترونیکی را به بحث بگذارند.

شاخه پژوهش در زمینه هوش مصنوعی در کنفرانسی در کالج دارتموث در تابستان ۱۹۵۶ پایه ریزی شد. کسانی که در آن شرکت کردند تا چندین دهه پیشروان پژوهش در زمینه هوش مصنوعی بودند. بسیاری از آنان پیش بینی می‌نمودند که ماشینی به هوشمندی انسان در زمانی به اندازه یک نسل یا کمتر پا به عرصه وجود خواهند نهاد و بودجه‌هایی میلیون دلاری به آن‌ها داده شد تا این چشم‌انداز را تحقق بخشند. سرانجام روشن گردید که آن‌ها دشواری این پروژه را دست کم گرفته بودند. در سال ۱۹۷۳ در پاسخ به انتقادات سر جیمز لایت هیل وفشار مداوم کنگره، دولت‌های بریتانیا و ایالات متحده تخصیص بودجه برای پژوهش‌های هدایت نشده در زمینه هوش مصنوعی را متوقف نمودند.

هفت سال بعد ابتکار آینده نگری دولت ژاپن بسیاری از دولت‌ها را بر آن داشت تا میلیارد‌ها دلار برای هوش مصنوعی هزینه کنند، اما در اواخر دهه ۸۰ سرمایه گذاران از خواب برخاستند و سرمایه گذاری‌ها را دوباره متوقف نمودند. این چرخه رونق و کساد زمستان‌ها و تابستان‌های هوش مصنوعی همچنان با این شاخه همراه است. حتی اکنون نیز کسانی هستند که هنوز آتش تندی دارند و پیش بینی‌های فرا واقعی می‌کنند.

پیشرفت هوش مصنوعی با وجود فراز و نشیب آوازه‌اش در چشم دیوان‌سالاران دولتی و سرمایه‌گذاران مخاطره‌پذیر، ادامه یافت. مسائلی که در سال ۱۹۷۰ امکان‌ناپذیر می‌نمودند، حل شده‌اند و امروزه در محصولات موفق تجاری به کار می‌روند. هرچند که برخلاف پیش بینی‌های خوش‌بینانه پژوهشگران نسل اول هوش مصنوعی، هنوز هیچ ماشینی با هوشی همپایه هوش انسان ساخته نشده‌است. آلن تورینگ در مقاله پر آوازه اش در سال ۱۹۵۰ که سبب شتاب گرفتن پویش‌های مدرن برای ماشن‌های خردمند شد، چنین می‌گوید که «ما تنها فاصله کوتاهی را در پیش روی خود می‌بینیم» و می‌افزاید که «اما کار بسیاری باید انجام شود.»

هوش مصنوعی در افسانه، داستان تخیلی و پندار

انسان‌های مکانیکی و موجودات مصنوعی در اساطیر یونانی دیده می‌شوند. برای نمونه می‌توان از ربات‌های طلایی هفائستوس ویا گالائتای پوگمالیون نام برد. در قرون وسطا شایعاتی در مورد افزودن ذهن به ماده به وسیله کیمیاگری و روش‌های مرموز و رازآلود بر سر زبان‌ها بود؛ مانند تکوین جابر بن حیان، هومونکولوس (کوتوله یک شکل) پاراسلسوس یا گولم (آدم مصنوعی) ربی جوداه لئو. درقرن نوزدهم ایده‌های دربارهٔ انسان‌های مصنوعی و ماشین‌های متفکر به داستان‌های تخیلی راه یافتند. مانند فرانکشتاین مری شلی یا کارخانه روبات سازی روسوم (R.U.R) از کارل چاپک؛ و داروین در میان ماشین‌ها از ساموئل باتلر. هوش مصنوعی در حال حاضر نیز جزو عناصر مهم داستان‌های علمی تخیلی است.

کاربرد‌های هوش مصنوعی

کاربرد‌های هوش مصنوعی چنان گسترده و فراگیر شده‌اند که بسیاری از این کاربرد‌ها دیگر با نام هوش مصنوعی شناخته نمی‌شوند و نام تخصصی خود را دارند. تأثیر هوش مصنوعی را اکنون می‌توان در همه جهات و نقاط زندگی مردم دید. آیفونی که قادر به تشخیص اعضای خانه است یا تلویزیونی که نور صفحه نمایش دلخواه را با تعداد افراد تنظیم می‌کند، همه و همه کاربرد‌های هوش مصنوعی هستند.

کاربرد‌های عملی آن دسته از کاربرد‌های هوش مصنوعی هستند که عملیات خاصی را انجام داده و عمل یا تأثیر آن به وضوح توسط کاربر احساس خواهد شد. برای مثال جستجوی خودکار گوگل که از الگوریتم‌ها و متد‌های پیچیده هوش مصنوعی استفاده می‌کند، پس از انجام یک عملیات پرهزینه و البته سریع نتایج مرتبط را به شما نشان خواهد داد. ماشین‌هایی که قادر هستند خودشان را کنترل کنند. ربات‌های پرنده یا قایق‌های هوشمند نمونه‌ای بارز و موفق از این نوع کاربرد‌ها هستند.

نیاز به تحلیل و استخراج الگو از داده‌های ترافیک شهری، دریافتی کارکنان و جابه جایی پول در یک بانک برای جلوگیری از اختلاس یک عملیات نیست و تأثیر یا خود عمل به وضوح توسط کاربر لمس نخواهد شد؛ اما در مقابل یک تحلیل هوشمند و خودکار است که کاربرد تحلیلی هوش مصنوعی به حساب می‌آید.

پنج پیش‌بینی درباره آینده هوش مصنوعی در سال ۲۰۱۸

هوش مصنوعی یا به اختصار AI امروزه به نُقل محافل فناوری تبدیل شده و هر روز اخبار و گزارش‌های مختلفی از روند پیشرفت آن منتشر می‌شود. وب‌سایت فوربس پنج پیش‌بینی در خصوص آینده این فناوری در سال جدید میلادی منتشر کرده که در ادامه می‌خوانیم:

استفاده بیشتر در تحلیل اطلاعات

با رشد مداوم داده‌هایی که از دستگاه‌های اینترنت اشیاء به دست می‌آید، شرکت‌ها به طور فزاینده‌ای می‌کوشند از یادگیری ماشینی برای پردازش و تحلیل اطلاعات استفاده کنند. این قضیه به‌اندازه‌ای جدی است که کارشناسان معتقدند شرکت‌ها بدون داشتن یک «استراتژی داده هوش مصنوعی»، از اطلاعاتی که در دسترس دارند، بهره کافی نخواهند برد.

پیش‌بینی فارستر مبنی بر این که در سال آینده تا ۸۰ درصد شرکت‌ها به استفاده از فناوری insights-as-a-Service روی خواهند آورد، شاهدی بر این مدعاست.

استفاده در چت‌بات‌ها

انسان‌ها نمی‌توانند پا به پای سرعت سرسام‌آور رشد فناوری‎ها حرکت کنند، و به همین دلیل شرکت‌ها بی‌محابا به دنبال استفاده از دستیار‌های مجازی و چت‌بات‌هایی هستند که از هوش مصنوعی تغذیه می‌شوند. طبق پیش‎بینی‌ها تا سال ۲۰۲۰ حدود ۸۵ درصد تعاملات مشتری‌ها به وسیله هوش مصنوعی مدیریت می‌شود.

استفاده بیشتر در دستیار‌های صوتی

دستیار‌های صوتی هوشمند از قبیل: سیری، گوگل ناو و کورتانا در حال حاضر چندان قوی نیستند، ولی به یُمن بهره‌مندی از هوش مصنوعی کارآمدی و اثربخشی آن‌ها بسیار بیشتر خواهد شد.

این قضیه تا بدان جا پیش می‌رود که شاید در آینده‌ای نه چندان دور، ربات‌ها بتوانند مشاوره‌های پزشکی نیز ارائه کنند. این موضوع در مراودات شخصی و تجاری بسیار حائز اهمیت خواهد بود.

 اتوماسیون هوشمند

امروزه هوش مصنوعی توانسته با قابلیت «شخصی‌سازی کمپین‌های بازاریابی»، خود را به صنعت بازاریابی اثبات کند. انتظار می‌رود این فناوری حوزه «اتوماسیون هوشمند» را نیز به شدت تحت تاثیر خود قرار دهد و به نوعی متحول سازد. بر این اساس فرایند اتوماسیون بیش از گذشته، هوشمند و قابل اعتمادتر خواهد شد.

 استفاده در صنایع گوناگون

هر چه هوش مصنوعی بیشتر به جلو می‌رود، مهندسان کاربرد‌های بهتری برای این فناوری می‌یابند. در واقع می‌توان مدعی شد که در آینده تقریباً تمام جنبه‌های زندگی روزمره انسان‌ها تحت تاثیر این فناوری قرار خواهد گرفت.

به همین دلیل صاحب‌نظران بر این باورند که هوش مصنوعی به سرعت مراحل پیشرفت را طی می‌کند و از یک فناوری تزئینی، پیچیده و یا مبهم، به یک ضرورت و الزام تبدیل خواهد شد.

منبع : باشگاه خبرنگاران جوان

سرمایه‌گذاری یک میلیارد دلاری دانشگاه MIT روی دانشکده‌ هوش مصنوعی

سرمایه‌گذاری یک میلیارد دلاری دانشگاه MIT روی دانشکده‌ هوش مصنوعی

دانشکده‌ی هوش مصنوعی دانشگاه MIT فرصت تحقیق و توسعه را برای دانجشویان تمامی رشته‌ها فراهم می‌کند و ساختمان جدید آن تا سال ۲۰۲۲ تکمیل می‌شود.

بعد از توسعه و گسترش هوش مصنوعی در اوایل سال ۲۰۱۰، نیاز به استعدادها، توسعه‌دهندگان هوش مصنوعی و محققان این رشته نیز افزایش پیدا کرد و نیروهای متخصص فعلی پاسخگوی نیروی انسانی مورد نظر در آینده نخواهند بود.

تنها راه رفع این مشکل، آموزش تعداد بیشتری از استعدادها در زمینه‌ی هوش مصنوعی است و دانشگاه ام‌آی‌تی نیز با سرمایه‌گذاری یک میلیارد دلاری خود برای ساخت دانشکده‌ی هوش مصنوعی، دقیقا همین کار را انجام داده است. این دانشگاه با راه‌اندازی دانشکده‌ی کامپیوتری جدیدی قصد دارد نسل جدیدی از متخصصان یادگیری ماشین را پرورش دهد.

گفتنی است این دانشکده تنها روی آموزش و پرورش مهارت‌های هوش مصنوعی تمرکز نمی‌کند، بلکه آینده را می‌سازد. این یعنی دانشجویان رشته‌های بیولوژی، شیمی، فیزیک، سیاست، تاریخ و زبان‌شناسی نیز استفاده از یادگیری ماشین را در شته‌ی خود یاد خواهند گرفت.

با سرمایه‌گذاری ۳۵۰ میلیون دلاری استفان شوارتزمن، مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری خصوص Blackstone، دو سوم از سرمایه‌ی یک میلیارد دلاری ساخت دانشکده‌ی هوش مصنوعی تأمین شده است. دانشکده‌ی جدید، شوارتزمن نام دارد و ۵۰ استاد در آن تدریس خواهند کرد. نیمی از استادان تنها روی دانش کامپیوتر تمرکز می‌کنند؛ درحالی‌که مابقی به‌طور مشترک توسط دانشگاه و سایر ادارات ام‌آی‌تی منصوب می‌شوند. این دانشکده در شهریور ماه سال آینده افتتاح شده و ساختمان جدید آن تا سال ۲۰۲۲ تکمیل می‌شود.

همچنین یکی از اهداف دانشگاه ام‌آی‌تی این است که محققان، اصول و مقررات رشته‌ی مورد نظر را در تحقیقات هوش مصنوعی در نظر داشته باشند. گاهی اوقات محققان قصد ایجاد تحول در رشته‌ی خاصی را دارند اما تاریخچه و درس‌های آن را نادیده می‌گیرند؛ درنتیجه همکاری بیشتری به جلوگیری از این موضوع کمک خواهد کرد. رافائل ریف، رئیس دانشگاه MIT می‌گوید:

کامپیوترها در حال تغییر دادن دنیای ما هستند و دانشگاه ام‌آی‌تی قصد دارد از مفید بودن این موضوع برای همه اطمینان حاصل کند. دانشکده‌ی کامپیوتری شوارتزمن، یک مرکز جهانی برای تحقیقات کامپیوتری، آموزش و اختراع ابزارهای قدرتمند هوش مصنوعی خواهد بود. این دانشکده امکانات محاسباتی و هوش مصنوعی را در اختیار محققان و دانشجویان تمامی رشته‌ها قرار می‌دهد تا در رشته‌ی خود پیشرفت حاصل کنند و همچنین نسبت به تأثیر انسان روی نتیجه‌ی کار نگاه انتقادآمیز داشته باشند.

منبع : زومیت
مونترال دوباره خانه هوش مصنوعی دنیا می شود

مونترال دوباره خانه هوش مصنوعی دنیا می شود

کارشناسان معتقدند مونترال به خوبی در حال تبدیل شدن به یک دره سیلیکون کوچک است. بخش خصوصی، بخش علمی و دولت همه با هم در این جا فعالیت می کنند تا مونترال در زمینه توسعه تکنولوژیکی در موقعیت دلخواهی قرار بگیرد.

 مونترال یکی از مراکز پیشرو در زمینه تحقیقات هوش مصنوعی است که تاثیر زیادی بر جامعه استارت آپ ها داشته است. مجله وایرد در گزارشی به شهر مونترال و استارت آپ های هوش مصنوعی این شهر پرداخته است.

طبق این گزارش، مونترال در سال ۲۰۱۷ بیشترین سرمایه را نسبت به دیگر مکان های کانادا جذاب کرد. رقم جذب این سرمایه گذاری ۸۸ میلیون دلار امریکا (۶۱۶ میلیون پوند) بود که در ۶۳ معامله عمده به دست آمد. با این حال مونترال با شهرهای استارت آپی در امریکا و اروپا مقایسه می شود، اما سرعت رشد این شهر از همه بیشتر است.

این شهر با توجه به شهرتش در زمینه تحقیق هوش مصنوعی، باعث شده که شرکت هایی مانند گوگول، فیس بوک و مایکروسافت طی سال های اخیر در دانشگاه ها و جوامع کارآفرینی اش به شدت سرمایه گذاری کنند.

از طرفی دولت کانادا هم بیش از ۲۰۰ میلیون دلار (۱۱۸ میلیون پوند) بودجه برای تحکیم تحقیقات در زمینه هوش مصنوعی در این شهر در نظر گرفته است.

کارشناسان معتقدند مونترال به خوبی در حال تبدیل شدن به یک دره سیلیکون کوچک است. بخش خصوصی، بخش علمی و دولت همه با هم در این جا فعالیت می کنند تا مونترال در زمینه توسعه تکنولوژیکی در موقعیت دلخواهی قرار بگیرد.

کبک، بزرگترین شهر کانادا است و ۵۹ درصد از جمیعت آن به زبان انگلیسی و فرانسوی مسلط هستند. به همین دلیل هم مونترال در میان رقبای امریکا شمالی، مزیت دارد.

هزینه پایین املاک و مستغلات در مونترال جامعه کوچکی را ایجاد کرده است که مردم محلی می توانند در آن جا زندگی و کار کنند. این موضوع برای ۲۵۰۰ استارت آپ این شهر که مونترال را  برای به عنوان مقر اصلی شرکت های بزرگ خود در نظر گرفته اند خبر خوبی است. به گفته فعالان و استارت آپ های این شهر، مونترال آنقدر بزرگ است که کلانشهر باشد، همچنین به اندازه ای کوچک نیست که از هم گسسته به نظر برسد.

*Automat

استارت آپ هوش مصنوعی اتومات، ربات هایی می سازد که روی مکالمه کار می کنند. این شرکت برای کمک به شرکت ها برای برقراری ارتباط با مشتریان برای گفتگوی خودکار این ربات ها را خلق می کند.

تاسیس: ۲۰۱۶

سرمایه گذاری افزایش یافته: ۱۰٫۹ میلیارد دلار

بنیانگذار: اندی مائورو

*Mylo

برنامه فین تک میلو، به حساب مشتریان بانکی وصل می شود می تواند خریدها را مدیریت کند. میلو تنها برنامه صرفه جویی و حفظ پول در کاناداست. این برنامه الان بیش از ۱۵۰ هزار مشتری دارند و ارزش آن به ۱٫۹ میلیون دلار افزایش یافته است.

تاسیس: ۲۰۱۵

سرمایه گذاری افزایش یافته: ۳٫۳میلیارد دلار

بنیانگذار: فیلیپ برر

* Dialogue

استارت آپ درمانی دیالوگ با شرکت ها برای دسترسی به مراقبت های بهداشتی براساس تقاضا کار می کند. خدمات این استارت آپ شامل مشاوره های ویدوئی و متنی، ارجاع و یک سیستم رزرو برای بازدید کنندگان شخصی است. این استارت آپ با ۱۵۰ کارفرما همکاری می کنند و در سری دوم جذب سرمایه گذاری توانست ۱۲ میلیون دلار سرمایه به دست آورد.

تاسیس: ۲۰۱۶

سرمایه گذاری افزایش یافته: ۱۶ میلیارد دلار

بنیانگذار: الکسیس اسمیرنوف، آنا چیف، شریف حبیب

کشورهای جهان با بیشترین کمپانی های فعال در حوزه هوش مصنوعی

کشورهای جهان با بیشترین کمپانی های فعال در حوزه هوش مصنوعی

هوش مصنوعی، واقعیت مجازی، خودروهای خودران، بلاک چِین و نسل پنجم شبکه تلفن همراه مهمترین موضوعات بازار فناوری طی سال های آتی خواهند بود.

هوش مصنوعی  یکی از حوزه هایی که طی چند سال اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است و به عنوان نماد پیشرفت و آینده نگری با جدیت توسط کمپانی ها و استارت آپ های مطرح دنبال می شود. در تعاریف موجود برای هوش مصنوعی آمده است: هوش مصنوعی یا هوش ماشینی (Artificial Intelligence) به هوشی که یک ماشین در شرایط مختلف از خود نشان می‌دهد، گفته می‌شود. به عبارت دیگر هوش مصنوعی به سیستم‌هایی گفته می‌شود که می‌توانند واکنش‌هایی مشابه رفتارهای هوشمند انسانی از جمله درک شرایط پیچیده، شبیه‌سازی فرایندهای تفکری و شیوه‌های استدلالی انسانی و پاسخ موفق به آنها، یادگیری و توانایی کسب دانش و استدلال برای حل مسایل را داشته باشند.

همانطور که کارشناسان حوزه فناوری و اقتصاد بارها گفته اند: هوش مصنوعی، واقعیت مجازی، خودروهای خودران، بلاک چِین و نسل پنجم شبکه تلفن همراه مهمترین موضوعات بازار فناوری طی سال های آتی خواهند بود.

باتوجه به آنچه که بالا مطرح شد می توان کاربردهای نامحدودی را برای AI مدنظر قرارداد از صنعت تا پزشکی، کشاورزی و سایر بخش ها. در همین رابطه اخیرا گزارشی با عنوان “توسعه هوش مصنوعی ۲۰۱۸” در کشور چین منتشر شده طی آن برترین کشورهای جهان که میزبان بیشترین کمپانی های فعال در این حوزه، هستند را لیست کرده است.

در این رده بندی جایگاه نخست با آمریکا با ۲۰۲۸ کمپانی فعال در حوزه هوش مصنوعی رتبه نخست را به خود اختصاص داده  و بدنبال آن چین با ۱۰۱۱ کمپانی قرار دارد. چینی ها در این زمینه پیشرفت چشمگیری داشته و ۲۰٫۵۳ درصد از کل آمار جهانی(در این زمینه) را به نام خود کرده اند.

موفقیتی که چین بدان دست یافته نتیجه تلاش و برنامه ریزی بلند مدت آنهاست. براساس چشم انداز ارائه شده؛ چینی ها می خواهند تا سال ۲۰۳۰ رتبه نخست جهانی در زمینه هوش مصنوعی را به دست آورند.

  1. آمریکا
  2. چین
  3. انگلیس
  4. کانادا
  5. هند
  6. رژیم صهیونیستی
  7. فرانسه
  8. آلمان
  9. سوئد
  10. رتبه دهم به اسپانیا اختصاص دارد
از فرانکشتاین تا هوش مصنوعی

از فرانکشتاین تا هوش مصنوعی

از سردبیران گاردین گرفته تا مهندسانی در گوگل این هشدار سفت و سخت را درباره هوش مصنوعی داده اند که هوش مصنوعی، هیولایی در گنجه است. هیولایی که در نهایت خارج خواهد شد تا سازندگان خود و کل بشریت را نابود کند.

موجود ۲۰۰ ساله آفریده دست «ماری ولستون کرافت شلی» امروزه بیش از هر زمان دیگری جان گرفته است. «هیولایی» که ویکتور فرانکشتاین خلق کرد، امروزه در نقش جدیدش به عنوان لولوی هوش مصنوعی سراسر اینترنت را فراگرفته است. فرانسیس ویلسون منتقد ادبی انگلیسی حتی او را «ارزنده ترین استعاره جهان» نامیده است. هر چند که وی این عنوان را با اندکی طعنه مطرح کرده، اما کاملا مناسب این جانور هست.
از سردبیران گاردین گرفته تا مهندسانی در گوگل  این هشدار سفت و سخت را درباره هوش مصنوعی داده اند که  هوش مصنوعی، هیولایی در گنجه است. پنهان در کنسول های رایانه ای و در سایه های شبکه اینترنت جهانی، از مسکو تا پالو آلتو، هر چه می گذرد هوش مصنوعی قدرتمندتر، سریع تر، با هوش تر و حتی خطرناک تر از برنامه نویسان باهوششان می شود. بدتر از جانوران بیومهندسی و تصویر شده در فیلم های رده بی دوران جنگ سرد، هوش مصنوعی مخلوق فرانکشتاین قرن ماست. هیولایی که – همچون روحی از ماشین خود- در نهایت ظهور خواهد کرد تا سازندگان خود و کل بشریت را نابود کند.
از نظر موضوعی از سال ۱۸۱۸ که شلی ۲۰ ساله اولین رمان خود را به دست چاپ سپرد تاکنون چیز زیادی عوض نشده است. همانطور که در مورد «فرانکشتاین یا پرومته مدرن» شاهد بوده ایم، هوش مصنوعی آنچنان که در رسانه های آخرالزمانی مطرح می شود، هراس بزرگ از آن بر  آداب و رسوم خانگی ادبیات گوتیک متکی است. روبات ها برای نابودی جهان و حریم خصوصی ارزشمند ما در خانه  به پا خواهند خواست. آلکسا روبات آمازون که از تمام ریزه کاری های مربوط به سلایق شخصی تان خبر دارد، سرنخی از این آینده است. آلکسا مطابق با خواست های شما – یا بهتر است بگوییم خواست های خودش- با موسیقی سازمان زندگی خانوادگی شما هماهنگ است.
کلمه «روبات» در سال ۱۹۲۱ و توسط کارل چاپک نمایشنامه نویس اهل چک در نمایشنامه آر یو آر (روبات های همگانی روسوم) وارد جهان ادبیات شد. نمایشنامه چاپک این چنین به تماشاگران تئاتر در پراگ  سقلمه زد: «نگاه کن، نگاه کن، از زیر در تمام خانه ها رودی از خون جاری است. از هر خانه ای رودی از خون روان است!» درنمایش چاپک انقلاب سایبری در راه بود که به شکل تولید انبوه روبات ها در روسوم، کارخانه ای در اروپای شرقی، به تصویر کشیده می شد. انسانواره ها دست به طغیان برداشتند و انسان ها را در تختخواب هایشان کشتند.
مخلوقات بیوفناوری شلی و چاپک بیشتر از انقلاب های سیاسی در پاریس و پتروگراد برای راه اندازی یک کودتا  قدرت داشتند. اما درمورد هوش مصنوعی چه کسی مسئول آسیب وارده بود؟ برخلاف فرانسه با رژیم سلطنتی اش یا روسیه تزاری، اشراف سالاری مسئول این کار نبود. سرمهندس چاپک در نمایشنامه آر یو آر با وحشت می گوید: «من علم را مقصر می دانم! من فناوری را مقصر می دانم.» سپس مکثی می کند و جمله اش را اصلاح می کند: «ما، ما مقصریم!» این فناوری نبود که مشکل بود، بلکه مشکل در «خودبزرگ بینی» دانشمندان و فناوری سازان است.
در رمان شلی، فرانکشتاین که موجودی «ابرانسانی» او را تعقیب می کند، در یک کشتی در قطب شمال با آخر و عاقبت خود رو به رو می شود. این شیمیدان در بستر مرگ نزد ناخدای کشتی چنین اعتراف می کند: «اینکه او باید به عنوان یک ابزار شیطانی زندگی کند مرا اذیت می کند.»

اگرفرانکشتاین از اینکه او یا بشریت به چه میزان مسئول ساخت یک هوش هیولایی هستند مبهوت می شود، پس ما نیز می توانیم احساس سردرگمی کنیم. ما این را به خودمان مدیونیم که مکثی کنیم و این پرسش فلسفی را درباره به نمایش گذاشتن خلاقیت خود در گذشته از طریق علم و فناوری مطرح کنیم. ما انسان ها «عملا» چه اشکالی از هوش را ساخته ایم که بتواند ما را درچنین تقصیر اخلاقی مخوفی قرار دهد؟
فرانسیس کولت مهندس گوگل درمقاله خود گفته است: «ناممکنی انفجار هوش» که به آن هوش مصنوعی گفته می شود، این است که ما باید کلیت هوش را اینگونه ببینیم که «اساسا زاییده موقعیت» است. هوش یک شخص انسانی در حل مشکلات همراه با روند تجارب انسانی او است که خود را نشان می دهد. به همین ترتیب هوش یک الگوریتم رایانه ای خاص نیز درحل مشکلاتی به کارگرفته می شود که با به کار بستن آن الگوریتم برای تجزیه و تحلیل اطلاعاتی که به خورد آن داده می شود، همراه است. هوش – چه طبیعی و چه مصنوعی ساخته شده باشد – قابل انطباق با یک وضعیت است.

کولت این را نیز به ما یادآوری می کند که انسان ها محصول ابزارهای خود هستند. شبیه طرز استفاده انسان های اولین از آتش یا حکاکی روی صدف ها، انسان های مدرن نیز از قلم، رویه های چاپی، کتاب ها و رایانه ها برای پردازش داده ها و حل مشکلات مرتبط با وضعیت های خاص خود استفاده کرده اند. کولبرت وضعیت انسانی را چنین خلاصه می کند: «بیشتر هوش ما در مغزمان قرار ندارد،  بلکه در تمدن ما عینیت یافته است.»
علم و فناوری دو مصنوع تعریف کننده تمدن انسانی مدرن هستند. این واقعیت که انسان ها هم اکنون از آنها برای ساخت هوش هایی استفاده می کنند تا مشکلات بیشتری را حل کنند، صرفا  تکرار همان روند مداخله خلاقیت انسان در محیط زیست خود است. از این دیدگاه دیرینه به  بشر، انسان شناسی نشان می دهد که تمدن خود یک نوع هوش مصنوعی است: مجموعه ای انباشت شده از ابزارهایی که در طول زمان از طریق فرهنگ ها تکامل یافته و انسان ها را برای فهمیدن گذشته به نفع حیات در اشکال فراوان خود، حال و آینده مجهز می کند.

 ما می توانیم از زبان به عنوان ابزار هوش مصنوعی در درون دستاوردهای تکنولوژیک تمدن خود استفاده کنیم. یادگیری ماشینی تکنیکی است که شاید نزدیک ترین قرابت را با هوش مصنوعی دارد: یک الگوریتم اجرا شده توسط رایانه که در آن یک مدل آماری  به منظور به حداکثر رساندن عملکرد مدل در حال مشکلی خاص، مکررا تکامل پیدا می کند. در حالی که با وجود انسان ها، بازخورد خارجی می تواند به این روند کمک کند که در این حالت یادگیری ماشینی، «یادگیری نظارت شده» نامیده می شود.
یادگیری عمیق یکی از زیر شاخه های یادگیری ماشینی است که در آن سطوح متعددی از مدل ها برای انجام وظایف پیچیده تر با هم کار می کنند و هر سطح از مدل برای اجرای کارکردی در سطح بالاتر، بر خروجی های یک سطح پیشین متکی است. برای مثال شناسایی یک شماره دست نویس توسط یک الگوریتم یادگیری عمیق، ابتدا باید یک سطح اول شناسایی کند که این رقم درکجای صفحه نوشته شده، سطح دوم لبه ها را مبتنی بر الگوهای نگارشی شناسایی می کند و سطح سوم اشکال را بر اساس مکان لبه ها شناسایی می کند و سطح چهارم شماره را بر اساس ترکیب اشکال مورد شناسایی قرار می دهد. یادگیری عمیق از منطق سطح بالاتر برای پردازش موثر لایه های پیچیده «داده های کلان» برای حل مشکلات بسیار فنی استفاده می کند.

با رواج یادگیری ماشینی و برخی از اشکال یادگیری عمیق، آیا ما نیز مانند فرانکشتاین وسایل هوشمند را دیوانه وار در جهت زوال خود به کارخواهیم گرفت؟ شلی چنین سناریویی را تصور کرده است و برخی از دانشمندان رایانه ای معاصر نیز چنین می اندیشند.
فرضیه پردازان هوش مصنوعی به فرانکشتاین باز می گردند، همچنان که شلی و ورنی برای روشن کردن فدیه ای که مصنوع هوش انسانی باید بپردازد، به امپراتوری روم اشاره کرده اند. مثل روم در اوج قدرت خود، هوش مصنوعی می تواند تمدن های بشری را بسازد یا نابود کند. مثل فرانکشتاین، هوش مصنوعی می تواند یک هیولا باشد یا قربانی آنها. سرنوشت امپراتوری روم شلی و ورنی را به این سو سوق داد تا دانش را به خاطر حفظ بشریت تقسیم کنند و انتشار دهند. گوش سپردن به زوزه های جانور درون تابوت پدرش، موجب شد کاپیتان والتون مکثی کند، آنگاه افکارش را در مورد تراژدی فرانکشتاین در نامه هایی به خواهرش ثبت کند. برای تاثیر گذاشتن این بصیرت ها بر جهان، انسان ها و هوش های مصنوعی همراهمان باید ذخایری از دانش و اجتماعات آموزشی انسانی را تشکیل دهند که عملکرد آن به نفع شبکه جانورانی باشد که در کنار هم «هارد دیتای» حیات را پردازش می کنند. شلی در روم – که عملا بر گنبد کلیسای سنت پیتر ایستاده – به این واقعیت اشاره دارد که آینده هوش مصنوعی از آنچه که از گذشته فرهنگی مان آموخته ایم، نشات خواهد گرفت.

نویسنده: آیلین هانت باتینگ (Eileen Hunt Botting)  استاد علوم سیاسی در دانشگاه نوتردام در ایندیانا
منبع: yon.ir/KiUQV